Dieter Provoost

getrouwde man van Anne, papa van Elisah, webontwikkelaar.

Web 2.0 in 3 dimensies

Posted on | november 28, 2006 | No Comments

Eén van de meest besproken onderwerpen de dag van vandaag in het webdevelopment-milieu is Web 2.0. Ik probeer een kleine samenvatting te maken van wat ik tot op heden van dit concept heb opgevangen via de verschillende kanalen (websites, blogs, blogs en nog heel wat meer blogs!)

Waarom zoveel blogs? Niet toevallig zeg ik u! Ik beschouw het fenomeen “blog” als één van de poelen waaruit Web 2.0 is ontsproten. Web 2.0 kan volgens mij vanuit drie perspectieven bekeken worden.

Hoe ziet een Web 2.0-site er grafisch uit? Wie probeert een concrete definitie te geven van hoe een Web 2.0-website er nu eigenlijk wel hoort uit te zien? Tot op heden vond ik geen concreet (en vooral geen volledig) overzicht van deze specificaties. “Grote letters”, “gradients” en “pastelkleuren” zijn volgens mij net iets te weinig bouwstenen die tot een goede “Web 2.0-site” kunnen leiden.

Naast deze grafische kant is er de ideologische kant van Web 2.0. Hiermee bedoel ik de ideeën die achter het volledige concept zitten. De idee van “Netwerken van mensen” speelt hier de hoofdrol. Persoonlijk vind ik deze kant van Web 2.0 al heel wat duidelijker. Er wordt geprobeerd om mensen en ideeën op een snelle manier in contact te brengen. Nieuwe mogelijkheden op het internet proberen mensen met elkaar te verbinden. Blogsoftware zoals Wordpress, Blogger.com, Blogspot… zorgen ervoor dat de drempel om gebruikers van start te laten gaan zo laag mogelijk blijft. Het opstarten van enorme “communities” leiden er toe dat mensen met dezelfde interesses met elkaar in contact komen en ook op die manier beetje voor beetje hun interessesfeer gaan vergroten. Eén van de schoolvoorbeelden hierbij is Last.fm. De Last.fm-software selecteert andere leden van de community met eenzelfde muzieksmaak, en op die manier ga je je eigen muzieksmaak en -kennis beetje bij beetje gaan uitbreiden en ontstaat een netwerk van (letterlijk) gelijkgestemden.

Dan is er nog ons derde perspectief: de technische kant van Web 2.0. Bestaat er zoiets als een (tot op heden ongeschreven?) codex waarin technische regels staan waaraan een Web 2.0-site moet voldoen? Ik geloof dat er in het ontwikkelingsproces bepaalde noden zullen opduiken waaraan voldaan zal moeten worden. Een voorbeeld: Eén van de nieuwe mogelijkheden die ik laatst tegenkwam was het gebruik van zogenaamde “permalinks”. Permalinks hebben als hoofddoel de toegankelijkheid te garanderen van bepaalde informatie binnen een website. Veel te vaak wordt informatie verplaatst en is deze niet meer toegankelijk via zoekmachines. Permalinks proberen dit probleem tegen te gaan door informatie blijvend aan te bieden. Informatie die steeds beschikbaar blijft, betekent informatie waarop steeds verder kan gebouwd worden. Op die manier worden betrouwbare netwerken van informatie, netwerken van ideeën en dus “netwerken van mensen” opgezet.

Ook “tagging” beschouw ik als een middel om snel een netwerk op te zetten. Tags kunnen beschouwd worden als kerngedachten die iemand heeft bij een bepaalde term. Let wel, het gaat hier om kerngedachten, en niet om kernwoorden. Het grote verschil ligt hem in het feit dat kerngedachten een veel persoonlijker karakter hebben dan kernwoorden. Doordat kerngedachten zeer uiteenlopend kunnen zijn vergroten zij het resultatenbereik van een bepaalde zoekopdracht. Waar “permalinks” meteen naar bepaalde informatie gaan linken en dus in een verticale richting werken, gaan tags op een horizontale manier te werk. Combinatie van beide technieken leiden volgens mij al in de goede richting van Web 2.0.

Laat dit een (eerste) minieme samenvatting zijn van wat Web 2.0 voor mij voorstelt. Graag hoor ik jouw mening over dit onderwerp! Waarom niet op uw blog?!?

Comments

Leave a Reply





About

getrouwde man van Anne, papa van Elisah, webontwikkelaar bij Marlon.

RSS feed

Search

Admin