2012 + 1 = 2013

Zo rond de kerstperiode zou een mens al eens de diepzinnige toer op durven gaan. De impact van zo’n kerstboom in huis, een streepje kleinkunstmuziek en het onverwijlde gekweel van ene Geert Hoste op de openbare omroep luiden meestal een periode in van indigestie, gezellig verplicht samenzijn en paradoxaal genoeg: groepsgezangen over Stille Nachten.
U hoort het: genieten!

2012 was alweer een goed jaar. Olivah werd geboren in maart, er werden verjaardagen gevierd, we gingen op reis, er was veel nieuwe goede muziek, leuke vrienden en amusement. Ons gras groeide goed. De moestuin bracht op en koersen in goede compagnie was een plezier.

2013 start dinsdag. Behalve Jezus worden er normaal gezien ten huize Provoost geen kinderen meer geboren.

Ik wens u voor 2013 een jaar als mijn 2012 toe.

D.

Kraaien

Aha! De blog staat int nieuw. En dat nog voor het einde van het jaar. Qua goed voornemen kan dit tellen me dunkt.
U zult ongetwijfeld merken dat de oude blog helemaal werd afgevoerd. Nu hoor ik u al zeggen: maar Dieter, jongen toch, en uw content, uw inhoud, uw search engine ranking!?!
Voorwaar ik zeg u, voor de haan 365 maal gekraaid heeft, verblijd ik u met nog meer intrigerende blogposts als voorheen. Zoals steeds met goede content zullen grote volgersaantallen en topposities in Google het gevolg zijn. Ervaring mensen, ervaring.

Wat u mag gaan verwachten? Dat dit blog het spreekgestoelte zal worden over wat mij dagdagelijks bezighoudt, dat zit er aan te komen. Het voordeel is dat ik niet veel tijd over heb en u vooral niet wil intimideren met de hoogtechnologische exploten vanop kantoor. Veeleer wordt dit een papa-blog. U hoort het goed: emotie, een lach en indien gepast, een sporadisch traantje. Twee hoofdrolspelers zullen ongetwijfeld mijn twee dochters zijn.

Naast gevoelige vaderschapsthema’s komen al eens muziek-, film- of boekenthema’s aan bod. Of iets over de koers, windsurfen of een zelf ontwikkelde moestuintechniek. U hoort het, de mogelijkheden zijn legio.

Van harte welkom terug.